FAQ         Help         Contact Us

Amir Habib Jamal

From Khoja Wiki
Jump to: navigation, search
Hon.Minister Amir Habib Jamal
Amir Jamal.JPG
Honorary Titles Civilian Order of Bravery of the United Republic of Tanzania
Place of birth Dar es salaam
Country of birth Tanzania
Date of Birth 1922/01/26
Date of Death 1995/03/21
Place of Death Vancouver
Name of institution of highest education achieved University of Upsalla, Doctorate of Philosophy (Social Science)
Place of longest stay Dar es salaam
Profession or occupation carried out for the longest period in life: Public Service
Where Dar es salaam
Family tree click here
Full name Kulsum Thawer
Full name Habib Jamal Walji
Full name Zainy Husein Kheraj
Full name Rishma Amir Jamal
Full name Azim Amir Jamal
Full name Zahir Amir Jamal
Full name Shahsultan Kassam

આ વાર્તાના ગુજરાતી અનુવાદ વાંચવા માટે નીચે સ્ક્રોલ કરો'

Amir Habib Jamal held many high posts in Tanzania, including Finance Minister and later served as internationally as a major advocate for the Developing world.He represented the parliamentary constituency of Morogoro from 1960 to 1985 and was Tanzania's longest-serving Finance Minister leading the ministry for about 12 years

He was educated in his hometown of Mwanza and pursued his secondary education in Dar es Salaam. He graduated from the University of Calcutta in India with a BCom in Economics.

In 1942, he attended a meeting of the Indian National Congress where Mahatma Gandhi launched the Quit India Movement, demanding the immediate withdrawal of the British from India.

After university in 1943, like most Khojas of his age, Amir joined his family's import/export business in Dar-es salaam and later expanded it into prefabricated concrete and knitwear industries. But, like his father Habib Jamal, Amir was attracted to public service, having attended many Indian National Congress meetings in India (one of his fondest memories was of the 1942 Congress meeting in Bombay, where Mahatma Gandhi gave the call to the British to "Quit India") and so, in 1950, Amir helped to found the Asian Association and later edited it's publication, "The Tanganyikan".

"In 1950 the Asian leaders of Dar es Salaam responded to the post-war nationalism by forming a new political organization, the Asian Association. Designed to replace the older Indian Association, the new organization was more overtly political and more concerned with African interests. Unlike its counterparts in Kenya, it was a colony-wide organization with branches in the other urban centres. It also retained its Muslim members."

"Among the twenty founders were the businessmen Amir Habib Jamal, Akberali Abdulhusein Adamjee and Dahyabhai Kalyanbhai Patel, the barristers Kantilal Laxmichand Jhaveri and Mahmud Nasser Rattansey, and the accountant and company director Jayantilal Keshavji Chande."

"Leading the liberal wing of Asian politics in Tanganyika, they were distinguished men representative of all age groups and nearly all segments of the Asian community."

QUEST FOR EQUALITY - Asian Politics In East Africa. 1900-1967 by Robert G. Gregory (pg 155)

He first met Julius Nyerere in 1952 at a reception hosted by the British Council in honour of the latter's return as a graduate of Edinburgh University.

Amir, however, was not comfortable with sectarian politics and story is told, that, in 1957, on a Dar es salaam street, he introduced himself to Julius Nyerere, the leader of the African independence movement and gave him him 100 pounds as his contribution for Nyerere's forthcoming trip to the UN, to plead for independence. So began his lifelong friendship and political association with one of Africa's most charismatic and incorruptible leaders.

In September, 1958, Amir successfully contested the TANU-backed 'Asian' seat of the Eastern Province (Morogoro) constituency in the first ever colonial election to the Legislative Council. He thereafter remained an undefeated Member of Parliament from Morogoro until his retirement from national politics in 1985! (Amir's utter integrity, dedication and selfless service and his great ability and personal goodness were recognized throughout Tanzania and he was repeatedly elected unopposed, with ever-increasing majorities from predominantly African constituencies.)

In 1959, he was immediately appointed a colonial cabinet minister and thereafter remained a minister in free Tanzania until 1983, heading many ministries, including Finance Minister, often being named to posts or ministries needing difficult management and self-less commitment.

"In 1959 another instance of Asian-African co-operation in publishing was initiated by Nyerere. With two African as¬sociates, Paul Bomani and Rashidi Kawawa, and his Asian friend Amir Jamal, Nyerere asked the Kenya journalist Haroun Ahmed, who at that time was teaching school in Nairobi, to assist in developing the nationalist press. Ahmed was entrusted with the establishment and management of three newspapers: the National Weekly in English; Wananchi (The People) in Kiswahili; and Nootan Africa (New Africa) in Gujarati. The trio ran for nearly two years and then collapsed because of a dearth of advertising and lack of promised capital."

QUEST FOR EQUALITY - Asian Politics In East Africa. 1900-1967 by Robert G. Gregory (pg 162)

Some of the highlights of his contributions to independent Tanzania were:

1.1967 to 1970, Amir led the Tanzanian team to China to successfully conclude the agreement to finance and build the $1 billion TAZARA railway, a new route-way connecting Zambia with the port of Dar es Salaam (and away from the then apartheid and colonial regimes in Rhodesia, South Africa & Mozambique)

2.He steered the establishment of the Central Bank, the National Bank of Commerce and the National Insurance Corporation and the Tanzania Audit Corporation.

3.He led the Tanzania negotiation team for the Treaty for East African Co-operation, which established the East African Community with Uganda and Kenya.

Nyerere described him as ‘a person of absolute integrity dedicated to selfless service; he was never a ‘Yes man'; he argued for the measures he felt necessary or opposed others which he felt were mistaken; he groomed for leadership those who worked with him; he was a Tanzanian of whom we can be proud’.1

In 1979, he was made a member of the Brandt Commission and then served as Personal Representative of Chairman Julius Nyerere on the South Commission and then on the South Centre and the Dag Hammarskjold Foundation of Uppsala, Sweden.

As a Tanzanian ambassador to the UN Agencies from 1988-1993, through a crucial period of the Uruguay Round negotiations, Amir tried hard to safeguard the interests of the developing countries and especially of the least developed. His great ability and dedication were recognized not only by fellow Ambassadors from South and North, but by a wider community of officials and non-governmental organizations as he was appointed to the following posts during his time.

1. September 1977: Chaired the Pre-UNCTAD Group of '77' meeting in Arusha, Tanzania

2. September 1980 Chairman of the Joint Annual Meetings of the Board of Governors of IMF and IBRD, Washington, D.C.

3. June 1982: Elected member of Governing Council of the Society for International Development

4. 1983: Appointed member of the UNITAR Advisory Panel on Research

5. April 1984: Member of Group of Five, Non-Aligned Movement to examine questions of International Money, Finance and Development

6. 1984 Appointed Member of the Board of International Centre for Development, Vienna, Austria

7. 1985: Appointed Member of the World Advisory Group of the World Institute of Development Economics Research, Helsinki

8. 1986: Elected Chairman, Board of Directors of Inter Press Service Third World, Rome

9. Elected Chairman of the Preparatory Committee of the Group of 77 for UNCTAD VII

10. Elected Chairman of the General Agreement on Tariffs and Trade (GAIT) Council, Geneva

11. 1988: Elected Chairman, Executive Committee of the United Nations High Commissioner for Refugees, Geneva

12. Elected Chairman of the General Agreement on Tariffs and Trade (GAIT) Contracting Parties

13. 1990: Appointed 'ad interim' Honorary Executive Director, "South Centre", Geneva

14. 1992: Appointed Member of the World Telecommunications Advisory Council

15. 1993:Appointed Director of the Board of Rural Advancement Foundation International (RAFI), Ottawa, Canada.

In 1995, Amir retired to Canada, to spend time with his family but died in Vancouver shortly after.

He married twice and had three sons and one daughter.


1. Tribute from Mwalimu Nyerere & the South Institute


2. Tribute from a fellow Ambassador at the UN.


અમીર હબિબ જમાલે તાંઝાનિયામાં ઘણા ઉચ્ચ હોદ્દાઓ ધરાવતા હતા, જેમાં નાણાં પ્રધાનનો સમાવેશ થાય છે અને બાદમાં તે વિકાસશીલ વિશ્વ માટે એક મુખ્ય વકીલ તરીકે આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે સેવા આપતો હતો. તેમણે 1960 થી 1985 સુધી મોરોગોરોની સંસદીય મતવિસ્તારનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું અને તાંઝાનિયાના સૌથી લાંબા સમયથી સેવા આપતા નાણા પ્રધાન મંત્રાલયને આશરે 12 વર્ષ

તેમણે મ્વૅન્ઝાના તેમના વતનમાં શિક્ષણ મેળવ્યું હતું અને દર એ સલામમાં તેમનું માધ્યમિક શિક્ષણ અપનાવ્યું હતું. તેમણે ભારતના કલકત્તા યુનિવર્સિટીમાંથી સ્નાતક થયા.

1942 માં, તેમણે ઇન્ડિયન નેશનલ કોંગ્રેસની એક બેઠકમાં હાજરી આપી હતી જેમાં મહાત્મા ગાંધીએ ભારત છોડો, ભારતમાંથી બ્રિટિશ તાત્કાલિક પાછો ખેંચવાની માગણી કરી હતી.

1943 માં યુનિવર્સિટી પછી, તેમની ઉંમરના મોટાભાગના ખોજોની જેમ, અમીર દેરસ સલેમમાં તેમના પરિવારના આયાત / નિકાસ વ્યવસાયમાં જોડાયા અને બાદમાં તેને પ્રિફેબ્રિકેટેડ કોંક્રિટ અને નીટવેર ઉદ્યોગોમાં વિસ્તરણ કર્યું. પરંતુ, તેમના પિતા હબિબ જમલની જેમ, અમીર જાહેર સેવા તરફ આકર્ષિત થયા હતા, તેમણે ભારતની અનેક ભારતીય રાષ્ટ્રીય કૉંગ્રેસની બેઠકોમાં હાજરી આપી હતી (તેમની એક સૌથી યાદગાર યાદીઓ બોમ્બેમાં 1942 ની કૉંગ્રેસની બેઠક હતી, જ્યાં મહાત્મા ગાંધીએ બ્રિટિશને " ભારત છોડો ") અને તેથી, 1 9 50 માં, અમીરએ એશિયાઇ એસોસિએશનને શોધવામાં મદદ કરી અને પાછળથી તે પ્રકાશનનું સંપાદન કર્યું," ધ ટાંગાનિકન "

"1950 માં દર એ સલામના એશિયન નેતાઓએ એક નવી રાજકીય સંગઠન, એશિયન એસોસિએશનની રચના કરીને યુદ્ધ પછીના રાષ્ટ્રવાદને પ્રતિક્રિયા આપી. જૂની ભારતીય એસોસિએશનને બદલવા માટે રચવામાં આવ્યું હતું, નવા સંગઠન આફ્રિકન હિતોથી વધુ રાજકીય અને વધુ સંબંધિત હતું. કેન્યાના તેના સમકક્ષોથી વિપરીત, તે અન્ય શહેરી કેન્દ્રોમાં શાખાઓ ધરાવતી વસાહત ધરાવતી સંસ્થા હતી અને તેના મુસ્લિમ સભ્યોને પણ જાળવી રાખ્યા હતા. "

"વીસ સ્થાપકોમાં ઉદ્યોગપતિ અમીર હબીબ જમાલ, અકબરલી અબ્દુલહુસિંન આદમજી અને દહાયભાઇ કલ્યાણભાઈ પટેલ, બેન્સ્ટ્સ કન્ટીલાલ લક્ષ્મીચંદ ઝવેરી અને મહમુદ નાસર રત્નસે, અને એકાઉન્ટન્ટ અને કંપની ડિરેક્ટર જયંતીલાલ કેશવજી ચાંડે હતા."

"તાંગાનિકાકામાં એશિયન રાજકારણના ઉદાર પક્ષના અગ્રણી, તેઓ બધા વય જૂથો અને એશિયન સમુદાયોના લગભગ તમામ સેગમેન્ટોના પુરુષો પ્રતિનિધિ હતા."

સમાનતા માટેના પ્રશ્નો - પૂર્વ આફ્રિકામાં એશિયન રાજનીતિ રોબર્ટ જી. ગ્રેગોરી (પૃષ્ઠ 155) દ્વારા 1900-19 67

તેમણે એડિનબર્ગ યુનિવર્સિટીના ગ્રેજ્યુએટ તરીકે, 1952 માં બ્રિટીશ કાઉન્સિલ દ્વારા યોજાયેલી રિસેપ્શનમાં જુલિયસ નાઇરેરે પ્રથમ વખત મળ્યું હતું.

અમીર, સાંપ્રદાયિક રાજકારણ સાથે સંતુષ્ટ ન હતો અને વાર્તા કહેવામાં આવે છે કે, 1 9 57 માં, દર ઍસ સલમ સ્ટ્રીટ પર, તેમણે પોતાની જાતને આફ્રિકન સ્વતંત્રતા ચળવળના નેતા જુલિયસ નાયરેરે રજૂ કરી હતી અને તેમને તેમના યોગદાન તરીકે 100 પાઉન્ડ આપ્યા હતા. ન્યરેરેની યુએનની આગામી યાત્રા માટે, સ્વતંત્રતા માટે આજીજી કરવી તેથી આફ્રિકાના સૌથી પ્રભાવશાળી અને અવિનાશી નેતાઓ પૈકીના એક સાથે તેમની આજીવન મિત્રતા અને રાજકીય સંગઠનની શરૂઆત કરી.

સપ્ટેમ્બર, 1958 માં, આમિરે લેજિસ્લેટિવ કાઉન્સિલની સૌપ્રથમ વારસાગત ચૂંટણીમાં પૂર્વીય પ્રાંતના (મોરોગોરો) મતવિસ્તારની ટેનુ-સમર્થિત 'એશિયાઇ' બેઠક સફળતાપૂર્વક લડી હતી. ત્યારબાદ તેમણે 1985 માં રાષ્ટ્રીય રાજકારણમાંથી તેમની નિવૃત્તિ સુધી મોરોગોરોનના સંસદસભ્ય સભ્ય બન્યા હતા! (અમીરની સંપૂર્ણ પ્રામાણિકતા, સમર્પણ અને નિઃસ્વાર્થ સેવા અને તાંઝાનિયામાં તેમની મહાન ક્ષમતા અને વ્યક્તિગત ભલાઈને માન્યતા આપવામાં આવી હતી અને તે વારંવાર આફ્રિકન મતવિસ્તારમાંથી સતત વધી રહેલા મોટા ભાગની સાથે, બિનસંશોધનભર ચૂંટાઈ આવ્યા હતા.)

1 9 5 9 માં તેમને તાત્કાલિક એક વસાહતી કેબિનેટ મંત્રી તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા અને ત્યારબાદ 1983 સુધી મફત તાંઝાનિયામાં મંત્રી બન્યા હતા, નાણામંત્રી સહિત અનેક મંત્રાલયોનું નેતૃત્વ કરતો, ઘણી વખત પોસ્ટ્સ અથવા મંત્રાલયોને મુશ્કેલ સંચાલન અને આત્મ-ઓછી પ્રતિબદ્ધતાની જરૂર હોવાનું નામ આપવામાં આવ્યું હતું.

"1 9 5 9 માં પ્રસિધ્ધ એશિયન-આફ્રિકન સહકારનું બીજું એક ઉદાહરણ નૈરેરે દ્વારા શરૂ કરવામાં આવ્યું હતું.બે અફ્રીકનના સાથીઓ, પોલ બોમાની અને રશીદી કાવાવા અને તેમના એશિયન મિત્ર અમીર જમાલ સાથે, નાયરેરે કેન્યાના પત્રકાર હારુન અહમદને પૂછ્યું હતું કે, રાષ્ટ્રવાદી પ્રેસના વિકાસમાં સહાયતા માટે, નૈરોબીમાં શાળાને શિક્ષણ આપવું સમય હતો.આહમદને ત્રણ અખબારોની સ્થાપના અને સંચાલન સાથે સોંપવામાં આવી હતીઃ અંગ્રેજીમાં રાષ્ટ્રીય સાપ્તાહિક; કીસ્વાહિલીમાં વાન્ાંચી (ધ પીપલ) અને ગુજરાતીમાં નુટાન આફ્રિકા (ન્યૂ આફ્રિકા). આ ત્રણેય લગભગ બે વર્ષ સુધી ચાલી હતી અને પછી જાહેરાતની અછત અને વચન પામેલા મૂડીના અભાવે ભાંગી પડી હતી. "

સમાનતા માટેના પ્રશ્નો - પૂર્વ આફ્રિકામાં એશિયન રાજનીતિ રોબર્ટ જી. ગ્રેગરી દ્વારા (પાનું 162) દ્વારા 1900-19 67

સ્વતંત્ર તાંઝાનિયામાં તેમના યોગદાનના કેટલાક હાઇલાઇટ્સ હતા:

1.1 9 67 થી 1 9 70 સુધી, એમીરે તાંઝાનિયાની ટીમને ચાઇના તરફ દોરી દીધી અને $ 1 બિલિયન તઝારા રેલવેનું નિર્માણ કરવાના કરારને પૂર્ણ કરી દીધો, જે ઝામ્બિયાનો દર એ સલામ બંદર સાથે (અને તે પછીના રંગભેદ અને વસાહતી પ્રથાઓથી દૂર) રહોડ્સિયા, દક્ષિણ આફ્રિકા અને મોઝામ્બિકમાં)

2.તેણે સેન્ટ્રલ બેન્ક, નેશનલ બેન્ક ઓફ કોમર્સ અને નેશનલ ઇન્શ્યોરન્સ કોર્પોરેશન અને તાંઝાનિયા ઑડિટ કોર્પોરેશનની સ્થાપના કરી.

3. તેમણે પૂર્વ આફ્રિકન સહકાર માટે સંધિ માટે તાન્ઝાનીયા વાટાઘાટની ટીમનું નેતૃત્વ કર્યું, જેણે યુગાન્ડા અને કેન્યા સાથે પૂર્વ આફ્રિકન સમુદાયની સ્થાપના કરી.

ન્યરેરે તેમને 'નિ: સ્વાર્થી સેવા માટે સમર્પિત નિરપેક્ષ પ્રામાણિકતાના વ્યક્તિ તરીકે વર્ણવ્યા; તે 'હા માણસ' ન હતો; તેણે જરૂરી પગલાં માટે દલીલ કરી હતી અથવા અન્ય લોકોનો વિરોધ કર્યો હતો, જે તેમને ભૂલથી લાગ્યું હતું; તેમણે તેમની સાથે કામ કર્યું જેઓ નેતૃત્વ માટે પોશાક; તે તાંઝાનિયાનો હતો જેની આપણે ગૌરવ અનુભવી શકીએ છીએ '.1

1979 માં, તે બ્રાંડ્ટે કમિશનના સભ્ય બન્યા હતા અને ત્યારબાદ સાઉથ કમિશનમાં ચેરમેન જુલિયસ નાયરેરે વ્યક્તિગત પ્રતિનિધિ તરીકે સેવા આપી હતી અને ત્યારબાદ સાઉથ સેન્ટર અને ડેગ હેમરસ્કજોલ્ડ ફાઉન્ડેશન ઓફ યુપ્પસલા, સ્વિડનમાં સેવા આપી હતી.

1988-1993ના યુએન એજન્સીઓમાં તાંઝાનિયાના રાજદૂત તરીકે, ઉરુગ્વે મંત્રણાના નિર્ણાયક સમયગાળા દરમિયાન, અમીરે વિકાસશીલ દેશોના હિતો અને ખાસ કરીને ઓછામાં ઓછા વિકસિત વિકસિત હિતોના રક્ષણ માટે સખત પ્રયત્નો કર્યાં. તેમની મહાન ક્ષમતા અને સમર્પણ માત્ર દક્ષિણ અને ઉત્તરના સાથી રાજદૂતો દ્વારા જ નહીં, પરંતુ તેમના સમય દરમિયાન નીચેની પોસ્ટ્સ માટે નિમણૂંક કરવામાં આવી હોવાથી તેમના અધિકારીઓ અને બિન-સરકારી સંગઠનોના વિશાળ સમુદાય દ્વારા ઓળખવામાં આવે છે.

1. સપ્ટેમ્બર 1 9 77: અરુશા, તાંઝાનિયામાં '77' બેઠકનું પૂર્વ-અંકટાદ ગ્રુપનું આયોજન કર્યું હતું

2. સપ્ટેમ્બર 1980 આઇએમએફ અને આઇબીઆરડી, વોશિંગ્ટન, ડી.સી.ના ગવર્નર્સ બોર્ડના સંયુક્ત વાર્ષિક બેઠકોના અધ્યક્ષ

3. જૂન 1982: ગવર્નિંગ કાઉન્સિલ ઓફ સોસાયટી ફોર ઇન્ટરનેશનલ ડેવલપમેન્ટના સભ્ય

4. 1983: રિસર્ચ પર યુનિટેર એડવાઇઝરી પેનલના સભ્ય નિયુક્ત

5. એપ્રિલ 1984: ઇન્ટરનેશનલ મની, ફાઇનાન્સ અને ડેવલપમેન્ટના પ્રશ્નોની તપાસ કરવા માટે જૂથના પાંચ સભ્ય, બિન-સંલગ્ન ચળવળ

6. 1984 નિમાયેલ ઇન્ટરનેશનલ સેન્ટર ફોર ડેવલપમેન્ટ, વિયેના, ઓસ્ટ્રિયાના સભ્ય

7. 1985: વર્લ્ડ ઇન્સ્ટિટ્યુટ ઓફ ડેવલપમેન્ટ ઇકોનોમિક્સ રિસર્ચ, હેલસિંકિના વર્લ્ડ એડવાઇઝરી ગ્રૂપના નિમાયેલા સભ્ય

8. 1986: ઇંડક્ટેડ ચેરમેન, ઇન્ટર પ્રેસ સર્વિસ થર્ડ વર્લ્ડ, રોમના ડિરેક્ટર્સના બોર્ડ

9. UNCTAD VII માટે ગ્રુપ 77 ની પ્રિપેરેટરી કમિટીના ચુંટાયેલા ચેરમેન

10. જનરલ એગ્રિમેન્ટ ઓન ટેરિફ એન્ડ ટ્રેડ (જીએઆઈટી) કાઉન્સિલ, જીનીવા

11. 1988: યુનાઇટેડ નેશન્સ હાઇ કમિશનર ઑફ રેફ્યુજીસ, જિનિવાના એક્ઝિક્યુટીવ ચેરમેન, એક્ઝિક્યુટીવ કમિટી

12. ટેરિફ અને ટ્રેડ પર જનરલ એગ્રીમેન્ટના ચેરમેન (ગૈટ) કરાર પક્ષો

13. 1990: નિમણૂક 'જાહેરાત વચગાળાના' માનદ એક્ઝિક્યુટિવ ડિરેક્ટર, "દક્ષિણ કેન્દ્ર", જીનીવા

14. 1992: વર્લ્ડ ટેલિકોમ્યુનિકેશન્સ એડવાઇઝરી કાઉન્સિલના સભ્ય તરીકે નિમણૂક

15. 1993: બોર્ડ ઓફ રુરલ એડવાન્સમેન્ટ ફાઉન્ડેશન ઇન્ટરનેશનલ (આરએએફઆઇ), ઓટાવા, કેનેડા

1 99 5 માં, અમીર પોતાના પરિવાર સાથે સમય પસાર કરવા કેનેડા ગયો, પરંતુ ટૂંક સમયમાં વાનકુવરમાં મૃત્યુ પામ્યો.